STAPHORST – Drie boerenfamilies uit Staphorst hebben een gedeeltelijke overwinning behaald in hun langdurige juridische strijd tegen de ruilverkaveling die tussen 2013 en 2021 in het gebied plaatsvond. De families, die vermoeden dat er bij de herverdeling van 6500 hectare grond sprake was van vriendjespolitiek, waardoor zijzelf ongunstig gelegen percelen kregen, hadden gevraagd om extra getuigen te mogen verhoren. Waar de rechtbank eerder nog nee zei, heeft het gerechtshof dit verzoek nu op één cruciaal punt ingewilligd, zo meldt De Stentor.
Adviseur Kadaster moet onder ede getuigen
De families strijden voor transparantie en het boven tafel krijgen van de waarheid over de gang van zaken. Zij verdenken leden van de uitvoerings- en verkavelingscommissie, en daarmee de provincie Overijssel, van onrechtmatig handelen. Om dit aan te tonen, wilden de gedupeerden twee extra getuigen horen boven op de zes die al zijn verhoord in de zaak die sinds 2022 loopt.
Het gerechtshof oordeelde dat het noodzakelijk is om de adviseur van het Kadaster onder ede te verhoren over zijn rol in de ruilverkaveling. Het hof sluit niet uit dat zijn verklaring bij kan dragen aan het bewijs dat de eisers willen verzamelen. De man was destijds adviseur van de verkavelings- en uitvoeringscommissie en zou veel invloed hebben gehad op de beslissingen.
Provincie verzet zich tegen extra verhoren
De provincie Overijssel heeft zich in de rechtbank altijd verzet tegen het horen van extra getuigen, met het argument dat het maximum aantal al bereikt was.
Een verzoek om een andere belanghebbende grondeigenaar, die de families eveneens wilden verhoren, te dagvaarden werd door het hof afgewezen vanwege onvoldoende argumenten.
Zaak terug naar de rechtbank
De zaak is nu terugverwezen naar de rechtbank Overijssel voor verdere behandeling. Volgens een adviseur van de boerenfamilies wordt de zaak mogelijk al in januari behandeld. De adviseur spreekt van een opsteker voor de families en merkt op dat dit de tweede keer is dat het gerechtshof een beslissing van de rechtbank Zwolle vernietigt, de provincie grotendeels in het ongelijk stelt, en de provincie veroordeelt tot vergoeding van de kosten die de families hebben gemaakt. Hij benadrukt dat het in deze strijd gaat om gemeenschapsgeld en bestuurlijke transparantie.
